به گفتهء ابن اسحاق فتح بنى قريظه در ذى قعده يا اوايل ذى حجه بود . ولى واقدى گويد : چند روز از ذى قعده مانده بود كه پيمبر به غزاى بنى قريظه رفت و چون تسليم شدند بگفت تا در زمين گودالها بكندند و على و زبير در حضور پيمبر گردن آنها را مىزدند . و هم به گفتهء واقدى زنى كه در آن روز به فرمان پيمبر كشته شد بنانه نام داشت و زن حكم قرظى بود كه سنگ آسيابى بر خلاد بن سويد انداخته بود و او را كشته بود و به قصاص خلاد گردنش را زدند . درباره غزاى بنى المصطلق كه غزوه مريسيع نام گرفت اختلاف است . مريسيع نام يكى از آبهاى خزاعه است كه در ناحيهء قديد و نزديك ساحل جاى دارد . ابن اسحاق گويد : پيمبر در شعبان سال ششم هجرت به غزاى بنى المصطلق رفت كه تيره اى از خزاعه بودند . ولى به گفتهء واقدى غزاى مريسيع در شعبان سال پنجم هجرت بود و هم به پندار وى جنگ خندق و بنى قريظه پس از غزاى مريسيع بود . به گفتهء ابن اسحاق پيمبر پس از فراغ از كار بنى قريظه كه در اواخر ذى قعده يا اوايل ذى حجه بود ، ماه ذى حجه و محرم و صفر و ربيع الاول و ربيع الاخر را در مدينه گذرانيد و آن سال مشركان امور حج را به عهده داشتند . سخن از حوادث سال ششم هجرت از جمله حوادث اين سال غزاى بنى لحيان بود . ابو جعفر گويد : پيمبر خداى صلى الله عليه و سلم در جمادى الاول شش ماه پس از فتح بنى قريظه به خونخواهى خبيب بن عدى و ياران وى كه در رجيع كشته شدند آهنگ غزاى بنى لحيان كرد اما چنان وانمود كه سوى شام مىرود تا قوم را غافلگير